Η σύγκρουση του Άλκη Παπαχρηστάκη με τους τέσσερις περιφερειακούς συμβούλους της πλειοψηφίας, οι δημόσιες αιχμές και η πολιτική σημασία της χρονικής συγκυρίας. Σχεδόν τρία χρόνια μετά τις περιφερειακές εκλογές, η συζήτηση μεταφέρεται από τις εξαγγελίες στην πορεία υλοποίησης των έργων.
Μια αντιπαράθεση που ξεκίνησε από την κατάσταση ενός ορεινού δρόμου της Άρτας εξελίχθηκε σε δημόσια σύγκρουση για το έργο της Περιφερειακής Αρχής Ηπείρου, τη χρηματοδότηση των υποδομών και τη λογοδοσία των εκλεγμένων εκπροσώπων της περιοχής.
Στη μία πλευρά βρίσκεται ο περιφερειακός σύμβουλος της παράταξης «Ήπειρος Όλον – Τόπος να Ζεις» Άλκης Παπαχρηστάκης. Στην άλλη, ο αντιπεριφερειάρχης Άρτας Βασίλης Ψαθάς και οι περιφερειακοί σύμβουλοι Αναστασία Σίμου, Νίκος Σπύρου και Γιάννης Κατέρης της παράταξης του Αλέξανδρου Καχριμάνη.
Μέσα στον Σεπτέμβριο του 2026, οι δύο πλευρές αντάλλαξαν ανακοινώσεις σε υψηλούς τόνους. Η συζήτηση επεκτάθηκε από τον δρόμο Αθαμάνιο–Θεοδώριανα στους κυκλικούς κόμβους της Άρτας και στη χρηματοδότηση αντίστοιχων έργων στην Πρέβεζα.
Η αρχή της σύγκρουσης στα Τζουμέρκα
Η πρώτη σοβαρή δημόσια αντιπαράθεση καταγράφεται μετά τη συνεδρίαση λογοδοσίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου την 1η Σεπτεμβρίου 2026. Ο Άλκης Παπαχρηστάκης επαναφέρει το ζήτημα του δρόμου Αθαμάνιο–Θεοδώριανα, επισημαίνει την κατάσταση του οδικού δικτύου και ζητά απαντήσεις για την πορεία των παρεμβάσεων. Ανακοινώνει επίσης την πρόθεσή του να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης επικαλείται το ζήτημα της αρμοδιότητας, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για δημοτική οδοποιία. Με παρέμβασή του στις 4 Σεπτεμβρίου, ο Παπαχρηστάκης επανέρχεται, καταγγέλλοντας και τη χρήση προσωπικών χαρακτηρισμών.
Η διαφωνία αποκτά θεσμικό περιεχόμενο: μέχρι πού εκτείνεται η δυνατότητα μιας Περιφέρειας να αναλάβει πρωτοβουλίες για έργα που δεν ανήκουν στην άμεση αρμοδιότητά της, αλλά επηρεάζουν τη ζωή των κατοίκων;
Η πρώτη κοινή παρέμβαση των τεσσάρων
Στις 8 Σεπτεμβρίου, ο Βασίλης Ψαθάς, η Αναστασία Σίμου, ο Νίκος Σπύρου και ο Γιάννης Κατέρης εκδίδουν κοινή ανακοίνωση. Η κριτική του Παπαχρηστάκη δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο από τον περιφερειάρχη αλλά συλλογικά από τους εκπροσώπους της πλειοψηφίας στην Άρτα.
Οι τέσσερις χρησιμοποιούν τον χαρακτηρισμό «Δον Κιχώτη της Άρτας», ενώ στο ουσιαστικό σκέλος υποστηρίζουν ότι η Περιφέρεια είχε ζητήσει από το Υπουργείο Υποδομών να αναλάβει το έργο μέσω προγραμματικής σύμβασης και με μεταφορά των αντίστοιχων πιστώσεων. Αναφέρουν επίσης ότι είχε ζητηθεί αύξηση του προϋπολογισμού στα τρία εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να ακολουθήσουν οι απαραίτητες αποφάσεις. Καλούν τον Παπαχρηστάκη να προχωρήσει στην προαναγγελθείσα προσφυγή.
Η ανταπάντηση και το ζήτημα της λογοδοσίας
Στις 9–10 Σεπτεμβρίου ο Παπαχρηστάκης απαντά, χωρίς να περιοριστεί στον δρόμο των Θεοδωριάνων. Θέτει ζήτημα δραστηριότητας των εκλεγμένων εκπροσώπων της Άρτας, επικαλείται περισσότερες από είκοσι εισηγήσεις και τους καλεί να συγκρίνουν τις παρεμβάσεις τους με τις δικές του μέσα από τα επίσημα πρακτικά του Περιφερειακού Συμβουλίου.
Ζητά ακόμη να κατονομαστούν μεγάλα έργα που αποτυπώνουν τη δράση της Περιφερειακής Αρχής στην περιοχή. Η σύγκρουση μετατοπίζεται έτσι από το συγκεκριμένο έργο σε μια ευρύτερη συζήτηση για τον δημόσιο απολογισμό των περιφερειακών συμβούλων. Ο αριθμός των εισηγήσεων, πάντως, δεν αρκεί από μόνος του για την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας ενός αιρετού, όπως και η επίκληση έργων δεν αντικαθιστά τα στοιχεία για την πρόοδό τους.
Δεύτερος γύρος: Οι κόμβοι της Πρέβεζας και οι εξαγγελίες στην Άρτα
Στις 28 Σεπτεμβρίου η αντιπαράθεση αναζωπυρώνεται με αφορμή την αναφερόμενη χρηματοδότηση έξι κυκλοφοριακών κόμβων στην Πρέβεζα, προϋπολογισμού επτά εκατομμυρίων ευρώ.
Ο Παπαχρηστάκης αντιπαραβάλλει την εξέλιξη με τις προεκλογικές εξαγγελίες για την Άρτα, υποστηρίζοντας ότι εννέα κόμβοι που είχαν ανακοινωθεί δεν έχουν υλοποιηθεί. Επαναφέρει, μεταξύ άλλων, την ανάγκη για τον κόμβο της Κυράστας και θέτει ερωτήματα για την κατανομή χρηματοδοτήσεων μεταξύ περιφερειακών ενοτήτων.
Η σύγκριση με την Πρέβεζα βρίσκεται έτσι στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Ο Παπαχρηστάκης θέτει ζήτημα προτεραιοτήτων για την Άρτα, συνδέοντας τις χρηματοδοτήσεις άλλων περιοχών με τις εκκρεμότητες που, όπως υποστηρίζει, παραμένουν στον νομό.
Η νέα απάντηση της πλειοψηφίας
Στις 30 Σεπτεμβρίου οι τέσσερις σύμβουλοι δημοσιοποιούν δεύτερη κοινή απάντηση. Αμφισβητούν ότι στην προεκλογική παρουσίαση στην αίθουσα «Σκουφά» είχαν ανακοινωθεί εννέα νέοι κόμβοι, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη εξαγγελία αφορούσε τέσσερις.
Παραθέτουν την κατάσταση σειράς έργων στην Άρτα: κόμβους στη νέα γέφυρα, στον άξονα Πέτα–Ανέζα, στο Διάσελλο, προς το Πανεπιστήμιο, στη Γαβριά, στον Άγιο Σπυρίδωνα, στο Κομπότι και στην Κυράστα. Κάνουν διάκριση μεταξύ ολοκληρωμένων διαγωνισμών, μελετών, δημοπρατήσεων και εκκρεμοτήτων χρηματοδότησης και επανέρχονται στην προαναγγελθείσα εισαγγελική προσφυγή.
Με αυτή την απαρίθμηση, οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας απαντούν στην κριτική του Παπαχρηστάκη και προβάλλουν τη δική τους εικόνα για τα έργα στην Άρτα. Η διαφωνία επικεντρώνεται πλέον τόσο στην πρόοδο των παρεμβάσεων όσο και στις προτεραιότητες της Περιφέρειας.
Γιατί η αντιπαράθεση οξύνεται τώρα;
Η χρονική συγκυρία έχει σημασία. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές έγιναν τον Οκτώβριο του 2023. Σχεδόν τρία χρόνια αργότερα, οι προεκλογικές δεσμεύσεις μπορούν να αντιπαραβληθούν με αποφάσεις ένταξης, χρηματοδοτήσεις, διαγωνισμούς, συμβάσεις και έργα που παραδόθηκαν ή παραμένουν σε εκκρεμότητα.
Αυτό το χρονικό διάστημα προσδίδει διαφορετικό περιεχόμενο στη συζήτηση για τις υποδομές σε σχέση με την περίοδο αμέσως μετά τις εκλογές. Ο πολίτης μπορεί πλέον να ρωτήσει: τι εξαγγέλθηκε, τι χρηματοδοτήθηκε, τι δημοπρατήθηκε και τι έχει ολοκληρωθεί;
Υπάρχει και μια δεύτερη διάσταση: με την κοινή εμφάνιση των τεσσάρων συμβούλων, η διαφωνία αφορά πλέον όχι μόνο τις επιλογές του περιφερειάρχη, αλλά και τη συλλογική εκπροσώπηση της Άρτας. Ο Παπαχρηστάκης ζητά να αποτιμηθεί η δράση των εκλεγμένων εκπροσώπων, ενώ οι τέσσερις υπερασπίζονται το έργο της Περιφερειακής Αρχής και αμφισβητούν την τεκμηρίωση της κριτικής του.
Η αντιπαράθεση αποκτά πλέον ευρύτερο χαρακτήρα. Από την πορεία συγκεκριμένων έργων, η συζήτηση περνά στον συνολικό απολογισμό της περιφερειακής αρχής για την Άρτα και στις διαφορετικές προσεγγίσεις για τις προτεραιότητες του τόπου.
Οι αριθμοί, οι αποφάσεις και τα εργοτάξια
Το επόμενο ουσιαστικό στάδιο δεν είναι αναγκαστικά μία ακόμη ανταλλαγή ανακοινώσεων. Είναι η δημοσιοποίηση συγκρίσιμων στοιχείων: τι είχε ανακοινωθεί στην Άρτα το 2023, ποιοι πόροι εξασφαλίστηκαν και ποιες υποδομές βρίσκονται πραγματικά σε εκτέλεση.
Η ύπαρξη μιας μελέτης δεν ισοδυναμεί με υπογεγραμμένη σύμβαση, όπως η ολοκλήρωση ενός διαγωνισμού δεν ισοδυναμεί με την παράδοση ενός έργου.
Τρία χρόνια μετά τις εκλογές, η συζήτηση για την Άρτα μπορεί να γίνει συγκεκριμένη: προϋπολογισμοί, διοικητικές αποφάσεις, χρονοδιαγράμματα και εργοτάξια. Εκεί βρίσκεται η βάση για να κρίνουν οι πολίτες τις διαφορετικές θέσεις.
Ψηφιακές λύσεις, εφαρμογές και έξυπνα εργαλεία από το Konnecta.gr
Δείτε το Konnecta.gr →